บทคัดย่อ

สภาวะแล้งส่งผลต่อการเจริญเติบโตรวมทั้งผลผลิตของอ้อยเป็นอย่างมาก การใช้พันธุ์อ้อยทนแล้งจึงเป็นวิธีการแก้ไขปัญหาวิธีหนึ่ง การชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์เป็นการเพิ่มความแปรปรวนทางพันธุกรรมภายในพืชนั้น ๆ ซึ่งเปิดโอกาสให้เกิดพันธุกรรมใหม่ ๆ รวมถึงลักษณะทนแล้ง การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินและคัดเลือกตัวอย่างอ้อยกลายพันธุ์ที่เกิดจากการชักนำให้เกิดการกลายพันธุ์ที่ผ่านการคัดเลือกเบื้องต้นจำนวน 135 โคลนพันธุ์ภายใต้สภาวะแล้ง โดยมีอ้อยพันธุ์เปรียบเทียบ คือ พันธุ์ขอนแก่น 3 วางแผนการทดลองแบบ Augmented Design ดำเนินการปลูกทดสอบและประเมินความทนแล้งในสภาพโรงเรือน ซึ่งหลังจากย้ายปลูกอ้อยแล้วเป็นระยะเวลา 2 เดือน ได้งดการให้น้ำจนกระทั่งความชื้นในดินลดลงเหลือเพียง 20% ของความจุความชื้นในดิน จากนั้นจึงให้น้ำปกติโดยได้สร้างสภาวะแล้งให้แก่อ้อยจำนวน 2 ครั้ง โดยภายหลังการสร้างสภาวะแล้งให้แก่อ้อยมีการบันทึกข้อมูล ความเสียหายทางใบ และค่าความเขียวใบ ผลการทดลอง พบว่า อ้อยจำนวน 14 โคลนพันธุ์ คือ KuMT3 b6-1, KuMT2 b6-5, KuMT2 b6-9, KuMT3 b6-11, KuMT1 b13-1, KuMT3 b13-2, KuMT1 b13-5, KuMT2 b13-6, KuMT3 b13-7, KuMT2 b13-11, KuMT1 b15-5, KuMT2 b15-6, KuMT3 b15-7 และ KuMT2 b15-9 และอ้อยทั้ง 14 โคลนพันธุ์เป็นอ้อยที่ได้รับการประเมินว่ามีลักษณะที่ทนแล้ง มีค่าเฉลี่ยความเสียหายทางใบ 3.07 ซึ่งน้อยกว่าอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 ที่มีความเสียหายทางใบ 6.83 สามารถนำไปใช้ประโยชน์เป็นเชื้อพันธุกรรมสำหรับการปรับปรุงพันธุ์อ้อยในอนาคต