บทคัดย่อ

ในพื้นที่จังหวัดลพบุรีมีการเลี้ยงสัตว์จำนวนมาก โดยเฉพาะสัตว์เคี้ยวเอื้อง อย่างไรก็ตามช่วงฤดูแล้งยาวนานส่งผลให้อาหารหยาบมีไม่เพียงพอ ดังนั้น อาหารหยาบทางเลือกส่วนใหญ่จึงมีคุณภาพต่ำในด้านพลังงาน โปรตีน และการย่อยได้ เช่น ฟางข้าว ชานอ้อย และเปลือกข้าวโพด กระถินเป็นพืชตระกูลถั่วไม้ยืนต้น ทนแล้ง อายุยืน และเป็นอาหารหยาบที่มีโปรตีนสูงจึงมีโอกาสแก้ไขปัญหานี้ได้ การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการประเมินพันธุ์/สายพันธุ์ของกระถินที่เหมาะสมเพื่อใช้เป็นอาหารหยาบในพื้นที่จังหวัดลพบุรีในปี 2562 โดยใช้แปลงทดลองกระถินที่มีอายุ 3 ปี ซึ่งกรรมวิธีประกอบด้วยกระถินยักษ์ 10 พันธุ์/สายพันธุ์ ได้แก่ ทารัมบ้า คันนิ่งแฮม KU3, KU15, KU19, KU38, KU39, KU45, KU48 และKU56 วางแผนการทดลองแบบบล็อกสุ่มสมบูรณ์ (RCBD) จำนวน 4 ซ้ำ ทำการเก็บข้อมูลความสูง จำนวนต้น/ตอ และเก็บเกี่ยวผลผลิตชีวมวลเมื่ออายุ 6 เดือนหลังการตัด จากผลการทดลองพบว่าสายพันธุ์ KU15และKU56 มีจำนวนต้น/ตอมากในการเก็บเกี่ยวทั้ง 2 ครั้ง ขณะที่ความสูงของกระถินทุกพันธุ์/สายพันธุ์ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ ในการเก็บเกี่ยวครั้งที่ 2 สายพันธุ์ KU15 ให้ผลผลิตใบแห้งสูง ซึ่งมากกว่าพันธุ์เปรียบเทียบ (พันธุ์ทารัมบ้าและคันนิ่งแฮม) นอกจากนี้ ยังให้ผลผลิตลำต้นแห้ง และชีวมวลรวมแห้งใกล้เคียงกับพันธุ์ทารัมบ้า ซึ่งเป็นพันธุ์การค้า ส่วนผลผลิตรวมจากการเก็บเกี่ยวทั้ง 2 ครั้ง สายพันธุ์ KU15 ให้ผลผลิตใบ ต้น และชีวมวลรวมแห้งสูงใกล้เคียงกับพันธุ์ทารัมบ้า โดยเฉพาะผลผลิตใบแห้ง ตามมาด้วยสายพันธุ์ KU48, KU45 และKU56 ดังนั้น สายพันธุ์ KU15 จึงเหมาะที่จะใช้เป็นอาหารสัตว์เคี้ยวเอื้องในพื้นที่จังหวัดลพบุรี