บทคัดย่อ

สำหรับการวัดปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบพืชมีความสำคัญอย่างมาก เป็นสารสำคัญในพืชที่ทำหน้าที่รับพลังงานแสงจากดวงอาทิตย์ เพื่อไปใช้ในการสร้างพลังงานในกระบวนการสังเคราะห์แสง เพื่อสร้างสารอินทรีย์ เช่น น้ำตาล องค์ประกอบสำคัญของคลอโรฟิลล์จะประกอบด้วย ธาตุไนโตรเจน (N) ดังนั้นถ้าในดินขาดธาตุไนโตรเจนจะทำให้พืชขาดคลอโรฟิลล์ด้วย ทำให้การสังเคราะห์แสงของพืชลดลง พืชมีการเจริญเติบโตน้อย ลำต้นแคระแกรน ใบหงิกงอ หากขาดมากจะทำให้พืชหยุดการเจริญเติบโต และตายได้ ในปกติแล้วการวัดคลอโรฟิลล์ทำได้โดยใช้เครื่องวัดการดูดกลืนแสง (spectrophotometer) จะทำการสกัดเนื้อเยื่อพืชก่อน วิธีการนี้ไม่เพียงแต่สร้างความเสียหายแก่ใบพืชเท่านั้น แต่ยังใช้เวลาและค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้นในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการวัดคลอโรฟิลล์ในใบมันสำปะหลังด้วยเครื่องคลอโรฟิลล์มิเตอร์ (chlorophyll meter) และด้วยเครื่องวัดการดูดกลืนแสง โดยการวิจัยในครั้งนี้จะศึกษาต้นมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 72 ที่มีอายุ 5 เดือน เริ่มจากการใช้เครื่องคลอโรฟิลล์มิเตอร์วัดตั้งแต่ใบที่สมบูรณ์ตั้งแต่ใบแรกจนถึงใบสุดท้าย เก็บข้อมูลทุก 2 สัปดาห์ เนื่องจากการใช้เครื่องคลอโรฟิลล์มิเตอร์มิใช่การหาปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบโดยตรง แต่เป็นเพียงการหาความเขียวใบเท่านั้น จึงนำสมการ การหาคลอโรฟิลล์ a คลอโรฟิลล์ b ที่ได้จากการใช้เครื่องวัดการดูดกลืนแสงในสัปดาห์ที่ 3 มาคำนวณหาสมการถดถอยอย่างง่ายโดยโปรแกรม Microsoft excel และใช้เป็นตัวอ้างอิงกับการใช้เครื่องคลอโรฟิลล์มิเตอร์ที่ใช้วัดในแต่ละสัปดาห์ จากผลการทดสอบพบว่าค่าสมการเส้นตรงค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์ (R²) มีค่าเท่ากับ 0.5855 แสดงว่ามีสหสัมพันธ์ไปในทางเดียวกัน เรียกว่าสหสัมพันธ์เชิงบวก อีกทั้งยังใช้วัดค่าความเขียวใบของมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง 9 และ ห้วยบง 80 ในแปลงทดลอง ณ สถาบันพัฒนามันสำปะหลัง ห้วยบง ที่มีความเข้มข้นฮอร์โมนไซโตไครนิน ที่ความเข้มข้น 0,0.5,1,1.5 พบว่ามีความแตกต่างของความเขียวใบ